Opnieuw een tocht. Dit maal naar de Raukopf. De gidsen laten ons zelf de route bepalen. Dat valt niet mee, het weer is niet zo goed, het is mistig. Uiteindelijke bereiken we na een lange tocht de Raukopf, althans de voet van.
Daarna moeten we via een steil, glibberig paadje omhoog. De losse steentjes zorgen vervolgens voor weinig stabiliteit.

Uiteindelijk komt iedereen veilig boven en ook weer beneden. Daar verrast Channah ons op een alpine sneeuwpop.

's Middags was er absoluut sneeuwplezier. We doen remoefeningen. Van tevoren moeten we al onze regenkleding aantrekken. De eerste voorzichtige glijpartijen vinden plaats en we leren op een eenvoudige manier hoe we tot stilstand kunnen komen. Als dat lukt heeft Andy (de gids) een eerste verassing: nu met je hoofd naar beneden. Hoewel dit veel enger lijkt kun je ook op deze manier betrekkelijk eenvoudig remmen.
De tweede verrassing is het mooist. We mogen de hele heuvel afglijden (een paar honderd meter lang). Onderaan merk je dan hoeveel sneeuw je meekunt nemen op zo'n glijpartij, ondanks regenkleding.